Θυρεοειδεκτομή

Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί μία χειρουργική επέμβαση που χρήζει γενικής αναισθησίας. Κατά τη γενική αναισθησία, ο αναισθησιολόγος χορηγεί στους ασθενείς αναισθητικά φάρμακα από τη φλέβα ή/και εισπνεόμενα. Η χορήγηση τους έχει σαν αποτέλεσμα την σταδιακή απώλεια της συνείδησης των ασθενών. Ταυτόχρονα, τα αναισθητικά φάρμακα καταστέλλουν το αίσθημα του πόνου και την αντανακλαστική αντίδραση του οργανισμού σε αυτό (υπέρταση, ταχυκαρδία).

Η προσέλευση των ασθενών στο νοσοκομείο είναι το ίδιο πρωινό της χειρουργικής επέμβασης και επιστρέφουν στην οικία τους το επόμενο πρωινό.

Οι ασθενείς μετά την πάροδο μερικών ωρών από την χειρουργική επέμβαση δεν χρήζουν οποιασδήποτε ενδοφλέβιας αγωγής. Επίσης, είναι σε θέση να μιλήσουν, να σιτισθούν και να κινητοποιηθούν κανονικά, ακριβώς όπως πριν την επέμβαση.

Όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις προκαλούν κάποιο μετεγχειρητικό πόνο και δυσφορία. Συνεπώς, η πλειοψηφία των ασθενών εμφανίζει μία πολύ ήπια ενόχληση στο λαιμό κατά την κατάποση, καθώς και στον αυχένα.

Στόχος μας είναι η ελαχιστοποίηση των συμπτωμάτων αυτών. Για το λόγο αυτό θα εξέλθετε του νοσοκομείου με ήπια παυσίπονα, τα οποία δεν θα σας είναι απαραίτητα μετά από μία έως δύο ημέρες.

Η σύγκλειση της τομής είναι με απορροφήσιμη ενδοδερμική ραφή της πλαστικής χειρουργικής. Κατά συνέπεια τα ράμματα αυτά δεν χρειάζονται κάποια αφαίρεση.

Όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις προκαλούν τη δημιουργία μίας ουλής. Κυρίαρχο παράγοντα καθορισμού της επούλωσης κάθε χειρουργικού τραύματος αποτελεί ο ίδιος ο ασθενής. Ωστόσο, η υιοθέτηση συγκεκριμένων χειρουργικών τεχνικών συμβάλλει στην ελαχιστοποίηση των ουλών. Πιο αναλυτικά, οι τεχνικές αυτές περιλαμβάνουν την επιλογή του ύψους του τραχήλου για την πραγματοποίηση της τομής, η προσεκτική πραγματοποίηση της τομής επί μίας προϋπάρχουσας εγκάρσιας πτυχής του δέρματος, όπως επίσης και η σύγκλειση της με τη χρήση ενδοδερμικής ραφής.

Η λήψη ασβεστίου μετά τη θυρεοειδεκτομή δεν είναι απαραίτητη στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Προϋπόθεση, βέβαια, για αυτό αποτελεί η αναγνώριση και διατήρηση ακέραιων όλων των παραθυρεοειδών αδένων, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη ρύθμιση των επιπέδων του ασβεστίου στο αίμα.

Ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις ασθενών που υποβάλλονται σε κεντρικό λεμφαδενικό καθαρισμό του τραχήλου εξαιτίας καρκίνου του θυρεοειδούς, ενδέχεται να χρειαστεί η λήψη ασβεστίου από του στόματος για μερικές ημέρες, μέχρις ότου οι παραθυρεοειδείς αδένες ανακτήσουν τη φυσιολογική λειτουργικότητα τους.

Η θυρεοειδεκτομή είναι μία εξαιρετικά λεπτή χειρουργική επέμβαση. Στην προσπάθεια για τη διατήρηση ενός άριστου μετεγχειρητικού αποτελέσματος, οι ασθενείς θα πρέπει να προσέξουν μετά την επέμβαση:

• Την αποφυγή της έντονης σωματικής άσκησης και της άρσης βάρους για 1 – 2 εβδομάδες μετά την επέμβαση
• Τη συνέπεια στη λήψη της ορμονικής αναπλήρωσης (θυροξίνη) κάθε πρωί, τουλάχιστον 1 ώρα πριν το πρώτο πρωινό γεύμα
• Την αποφυγή επαφής του τραύματος με το νερό για τις πρώτες 3 ημέρες
• Τις καθημερινές αλλαγές του τραύματος για τις πρώτες 7 ημέρες

Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί μία ιδιαίτερα απαιτητική και λεπτή χειρουργική επέμβαση, εξαιτίας της στενής ανατομικής σχέσης του θυρεοειδή αδένα με τους παραθυρεοειδείς αδένες και με τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα.

Οι βλάβες του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου (3 – 4% προσωρινή πάρεση ενός παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου) ή των παραθυρεοειδών αδένων (<10% προσωρινός υποπαραθυρεοειδισμός) είναι συνήθως προσωρινές και συνεπώς υποχωρούν αυτόματα εντός μερικών μηνών από τη χειρουργική επέμβαση.

Διεθνείς επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει πως η ολική θυρεοειδεκτομή συνοδεύεται από εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά μόνιμης παράλυσης του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου (< 1% των περιπτώσεων) και μόνιμου υποπαραθυρεοειδισμού (<1% των περιπτώσεων), όταν εκτελείται από χειρουργό εξειδικευμένο στη χειρουργική των ενδοκρινών αδένων.

Κάθε παλίνδρομο λαρυγγικό νεύρο είναι υπεύθυνο για την κινητικότητα της σύστοιχης φωνητικής χορδής και κατά συνέπεια καθοριστικό για την ομιλία και την αναπνοή. Βλάβη του ενός νεύρου μπορεί να έχει ως παρενέργεια το βράγχος (βραχνάδα) φωνής. Αντιθέτως, η κάκωση και των δύο παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων μπορεί να προκαλέσει μόνιμη απώλεια της φωνής (αφωνία).

Λειτουργικά, οι παραθυρεοειδείς αδένες συνθέτουν και εκκρίνουν στην κυκλοφορία του αίματος μία ορμόνη, την παραθορμόνη (Parathyroid Hormone – PTH). Η παραθορμόνη αποτελεί τον κύριο παράγοντα διατήρησης της ομοιοστασίας του ασβεστίου στο ανθρώπινο σώμα.

Η αντιμετώπιση του προσωρινού μετεγχειρητικού υποπαραθυρεοειδισμού περιλαμβάνει τη χορήγηση συμπληρωμάτων ασβεστίου ή/και βιταμίνης D, για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Σπανιότατα, ωστόσο, οι περιπτώσεις μόνιμου μετεγχειρητικού υποπαραθυρεοειδισμού χρήζουν τη λήψη συμπληρωμάτων ασβεστίου ή/και βιταμίνης D, ενδεχομένως εφ’όρου ζωής.

Τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την άριστη γνώση της ανατομίας, την οπτική αναγνώριση και την ορθή παρασκευή των δύο παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων από έναν έμπειρο χειρουργό ενδοκρινών αδένων. Ωστόσο, η χρήση του νευροδιεγέρτη συμβάλλει στη διεγχειρητική επιβεβαίωση της άριστης μετεγχειρητικής λειτουργικότητας των παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων και συνεπώς της φώνησης και ομιλίας.

Η θυρεοειδεκτομή δεν αλλοιώνει σε καμία περίπτωση τη φωνή των ασθενών, ούτε στην έντασή της ούτε στη χροιά της φωνής. Απαραίτητη, βέβαια, προϋπόθεση για αυτό αποτελεί η διασφάλιση της ακεραιότητας και της λειτουργικότητας των παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων, στο οποίο η εφαρμογή της διεγχειρητικής νευροδιέγερσης και νευροπαρακολούθησης σε όλους τους ασθενείς μας αποδεικνύεται πολύτιμη.

Η ολική θυρεοειδεκτομή έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη των ορμονών του θυρεοειδούς από τον οργανισμό. Κατά συνέπεια, η φαρμακευτική αναπλήρωση τους και η ρύθμιση της φαρμακευτικής αγωγής στοχεύει στην επίτευξη φυσιολογικών επιπέδων ορμονών στον οργανισμό. Τα φυσιολογικά επίπεδα ορμονών δεν επηρεάζουν σε καμία περίπτωση το βάρος των ασθενών με προεγχειρητικά φυσιολογικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών.

Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό, ωστόσο, παρατηρούν μία μείωση του βάρους τους, ακολουθώντας την ίδια διατροφή όπως πριν την επέμβαση.

Η θυρεοειδεκτομή δεν επηρεάζει σε καμία περίπτωση την περίοδο των γυναικών. Απαραίτητη, ωστόσο, προϋπόθεση για αυτό αποτελεί η σωστή ορμονική ρύθμιση των γυναικών μετά την αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα.

Η θυρεοειδεκτομή δεν επηρεάζει σε καμία περίπτωση τη γονιμότητα και την εγκυμοσύνη. Είναι πολυάριθμα τα παραδείγματα ασθενών μας, οι οποίες στους 3 κιόλας μήνες μετά τη θυρεοειδεκτομή είχαν συλλάβει και η εγκυμοσύνη εξελίχθηκε απολύτως φυσιολογικά.

Η λήψη ραδιενεργού ιωδίου μετά τη θυρεοειδεκτομή δεν εφαρμόζεται ως ρουτίνα σε όλους τους ασθενείς. Μόνο οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θυρεοειδεκτομή εξαιτίας καρκίνου του θυρεοειδούς ή οι ασθενείς στους οποίους η βιοψία του θυρεοειδούς αδένα που αφαιρέθηκε αποδείξει την ύπαρξη καρκίνου του θυρεοειδούς είναι δυνητικοί υποψήφιοι για την λήψη ραδιενεργού ιωδίου, όταν όμως πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Η ομάδα μας, σεβόμενη απόλυτα και αφουγκραζόμενη τις εξαιρετικά δύσκολες οικονομικές συγκυρίες της εποχής μας, φροντίζει να διατηρεί το κόστος των επεμβάσεων σε εξαιρετικά προσιτά επίπεδα, προσφέροντας κατά τον τρόπο αυτό τη δυνατότητα σε όλους τους συνανθρώπους μας να τύχουν μίας επιστημονικής και ανθρώπινης προσέγγισης στο ιατρικό πρόβλημα τους από έναν πολύ εξειδικευμένο και έμπειρο χειρουργό ενδοκρινών αδένων, χωρίς να αποτελεί η οικονομική δυνατότητα του καθενός εμπόδιο σε αυτό. Φροντίζουμε, επίσης, ώστε να σας παρέχουμε όσο το δυνατόν περισσότερες οικονομικές ευκολίες, τις οποίες μπορούμε να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε μαζί.

Η ανθρώπινη προσέγγιση στο πρόβλημα υγείας του συνανθρώπου μας είναι αδιαπραγμάτευτη, γιατί η υγεία μας αποτελεί το πολυτιμότερο αγαθό, και δεν το επιτρέπουμε να τίθεται υπό εκμετάλλευση.