Θυρεοειδεκτομή

Ενότητες

Τι είναι η Θυρεοειδεκτομή

Η θυρεοειδεκτομή αποτελεί την χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης του θυρεοειδούς αδένα. Διακρίνουμε δύο τύπους θυρεοειδεκτομής, την ολική θυρεοειδεκτομή και την ημι-θυρεοειδεκτομή. Η ολική θυρεοειδεκτομή αφορά στην αφαίρεση του συνόλου του θυρεοειδούς αδένα και αποτελεί τη συχνότερα πραγματοποιούμενη επέμβαση. Αντιθέτως, η ημι-θυρεοειδεκτομή αποτελεί μία σπάνια επέμβαση και αφορά στην αφαίρεση του ενός λοβού του αδένα μαζί με τον ισθμό.

Θυρεοειδεκτομή Ολική

Η ολική θυρεοειδεκτομή πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία, με τη δημιουργία μίας μικρής εγκάρσιας τομής στο κατώτερο μέρος του τραχήλου. Ιδανικά, ο χειρουργός πραγματοποιεί την τομή της θυρεοειδεκτομής επί μίας προϋπάρχουσας εγκάρσιας πτυχής του δέρματος. Εντούτοις, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως σε ασθενείς με ευμεγέθη βρογχοκήλη, ενδέχεται να απαιτηθεί μία μικρή διεύρυνση της τομής κατά 1-2 εκατοστά. Κατόπιν, ο χειρουργός παρασκευάζει ανατομικά με μεγάλη προσοχή και τους δύο λοβούς του θυρεοειδούς αδένα και τους αφαιρεί. Ύστερα από την αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα, η σύγκλειση της τομής του δέρματος με ενδοδερμική ραφή προσφέρει, εγγυημένα, ένα άριστο αισθητικό αποτέλεσμα.

θυρεοειδεκτομή τομή
Άριστο αισθητικό αποτέλεσμα, 2 μόλις εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση

Θυρεοειδεκτομή Αισθητικό αποτέλεσμα

Θυρεοειδεκτομή Αισθητικό αποτέλεσμα - Desktop Quote 1

Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί μία ιδιαίτερα απαιτητική και λεπτή χειρουργική επέμβαση. Η λεπτότητα και ευθρυπτότητα των ιστών του τραχήλου, όπως και η στενή ανατομική σχέση του θυρεοειδή αδένα με τους παραθυρεοειδείς αδένες και με τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα, συμβάλλουν στην ιδιαιτερότητα και λεπτότητα αυτής της χειρουργικής επέμβασης.

Χειρουργική Τεχνική: Ολική Θυρεοειδεκτομή

Στην ολική θυρεοειδεκτομή, συνεπώς, στην προσπάθεια μας για άριστο αποτέλεσμα χωρίς ενδεχόμενες επιπλοκές, ιδιαίτερη προσοχή επιδεικνύουμε κατά την:

Η οπτική αναγνώριση και ορθή παρασκευή των παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων από έναν έμπειρο χειρουργό ενδοκρινών αδένων είναι απαραίτητα, ενώ εξασφαλίζουν την άριστη μετεγχειρητική λειτουργικότητά τους. Ωστόσο, σύμφωνα και με τα διεθνή πρότυπα, πραγματοποιούμε χρήση του νευροδιεγέρτη σε όλους τους ασθενείς μας, ανεξαιρέτως. Η διεγχειρητική επιβεβαίωση της άριστης μετεγχειρητικής λειτουργικότητας των παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων εξασφαλίζει την άριστη μετεγχειρητική ομιλία και αναπνοή.

θυρεοειδεκτομή νευροδιέγερση
Επιβεβαίωση της άριστης λειτουργικότητας και των 2 παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων κατά την ολική θυρεοειδεκτομή, σε πραγματικό χρόνο
  • Αναγνώριση, προσεκτική παρασκευή και διατήρηση της ακεραιότητας και της αιμάτωσης όλων των παραθυρεοειδών αδένων

Εντούτοις, σε εξαιρετικές περιπτώσεις αδυναμίας διατήρησης της ακεραιότητάς τους, ο χειρουργός πραγματοποιεί αυτομεταμόσχευση στους τραχηλικούς μύες από την ίδια τομή.

  • Αποτροπή ενδεχόμενης μετεγχειρητικής αιμορραγίας

Το ενδεχόμενο αυτό υπάρχει σε όλες τις χειρουργικές επεμβάσεις. Ωστόσο, η χρήση της τελευταίας γενιάς αιμοστατικών συσκευών και τεχνικών το καθιστά εξαιρετικά σπάνιο.

Νέες Τεχνικές Mobile Quote 2Νέες Τεχνικές Desktop Quote 2

Μετεγχειρητική Αποκατάσταση

Οι ασθενείς μετά την πάροδο μερικών ωρών από την θυρεοειδεκτομή δεν χρήζουν οποιασδήποτε ενδοφλέβιας αγωγής. Επίσης, είναι σε θέση να μιλήσουν, να σιτισθούν και να κινητοποιηθούν κανονικά, ακριβώς όπως πριν την επέμβαση. Τέλος, το επόμενο πρωινό, οι ασθενείς επιστρέφουν στην οικία τους και στις καθημερινές δραστηριότητές τους.

Ολική Θυρεοειδεκτομή

Στην περίπτωση της ολικής θυρεοειδεκτομής, η εξαίρεση του συνόλου του θυρεοειδούς έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη των θυρεοειδικών ορμονών από τον οργανισμό. Κατά συνέπεια, οι ασθενείς λαμβάνουν εφ’όρου ζωής αναπλήρωση των θυρεοειδικών ορμονών με φαρμακευτική αγωγή από του στόματος κάθε πρωί.

Ημι-θυρεοειδεκτομή

Στην περίπτωση της ημι-θυρεοειδεκτομής, ο υπολειπόμενος θυρεοειδής αδένας επαρκεί για την ορμονική κάλυψη του οργανισμού σε μεγάλο ποσοστό των ασθενών. Ωστόσο, δημοσιευμένη επιστημονική μελέτη της ομάδας μας έχει αποδείξει πως σε 1 στους 3 ασθενείς είναι απαραίτητη η εφ’ όρου ζωής λήψη θυρεοειδικών ορμονών μετά από ημι-θυρεοειδεκτομή. Αναλυτικότερα, η προεγχειρητική θυρεοειδική λειτουργία, η ηλικία και η ύπαρξη θυρεοειδίτιδας Hashimoto αποτελούν τους σημαντικότερους προγνωστικούς παράγοντες της ανάγκης μετεγχειρητικής αναπλήρωσης των θυρεοειδικών ορμονών.

 

Επικοινωνήστε μαζί μας για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη σημαντική επέμβαση της Θυρεοειδεκτομής. Ο Dr. Κωνσταντίνος Αποστόλου διαθέτει εξειδίκευση στη Χειρουργική Ενδοκρινών Αδένων από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Βελιγραδίου. Διαθέτει τεράστια εμπειρία, έχοντας πραγματοποιώντας μεγάλο αριθμό χειρουργικών επεμβάσεων του φάσματος της Ενδοκρινικής Χειρουργικής (Θυρεοειδούς, Παραθυρεοειδών και Επινεφριδίων).

 

Χειρουργική Θυρεοειδούς: Συχνές Ερωτήσεις

Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί μία χειρουργική επέμβαση που χρήζει γενικής αναισθησίας. Κατά τη γενική αναισθησία, ο αναισθησιολόγος χορηγεί στους ασθενείς αναισθητικά φάρμακα από τη φλέβα ή/και εισπνεόμενα. Η χορήγηση τους έχει σαν αποτέλεσμα την σταδιακή απώλεια της συνείδησης των ασθενών. Ταυτόχρονα, τα αναισθητικά φάρμακα καταστέλλουν το αίσθημα του πόνου και την αντανακλαστική αντίδραση του οργανισμού σε αυτό (υπέρταση, ταχυκαρδία).

Η προσέλευση των ασθενών στο νοσοκομείο είναι το ίδιο πρωινό της χειρουργικής επέμβασης και επιστρέφουν στην οικία τους το επόμενο πρωινό.

Οι ασθενείς μετά την πάροδο μερικών ωρών από την χειρουργική επέμβαση δεν χρήζουν οποιασδήποτε ενδοφλέβιας αγωγής. Επίσης, είναι σε θέση να μιλήσουν, να σιτισθούν και να κινητοποιηθούν κανονικά, ακριβώς όπως πριν την επέμβαση.

Όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις προκαλούν κάποιο μετεγχειρητικό πόνο και δυσφορία. Συνεπώς, η πλειοψηφία των ασθενών εμφανίζει μία πολύ ήπια ενόχληση στο λαιμό κατά την κατάποση, καθώς και στον αυχένα.

Στόχος μας είναι η ελαχιστοποίηση των συμπτωμάτων αυτών. Για το λόγο αυτό θα εξέλθετε του νοσοκομείου με ήπια παυσίπονα, τα οποία δεν θα σας είναι απαραίτητα μετά από μία έως δύο ημέρες.

Η σύγκλειση της τομής είναι με απορροφήσιμη ενδοδερμική ραφή. Κατά συνέπεια τα ράμματα αυτά δεν χρειάζονται κάποια αφαίρεση.

Όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις προκαλούν τη δημιουργία μίας ουλής. Κυρίαρχο παράγοντα καθορισμού της επούλωσης κάθε χειρουργικού τραύματος αποτελεί ο ίδιος ο ασθενής. Ωστόσο, η υιοθέτηση συγκεκριμένων χειρουργικών τεχνικών συμβάλλει στην ελαχιστοποίηση των ουλών. Πιο αναλυτικά, οι τεχνικές αυτές περιλαμβάνουν την επιλογή του ύψους του τραχήλου για την πραγματοποίηση της τομής, η προσεκτική πραγματοποίηση της τομής επί μίας προϋπάρχουσας εγκάρσιας πτυχής του δέρματος, όπως επίσης και η σύγκλειση της με τη χρήση ενδοδερμικής ραφής.

Η ολική θυρεοειδεκτομή έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη των ορμονών του θυρεοειδούς από τον οργανισμό. Κατά συνέπεια, η φαρμακευτική αναπλήρωση τους και η ρύθμιση της φαρμακευτικής αγωγής στοχεύει στην επίτευξη φυσιολογικών επιπέδων ορμονών στον οργανισμό. Τα φυσιολογικά επίπεδα ορμονών δεν επηρεάζουν σε καμία περίπτωση το βάρος των ασθενών με προεγχειρητικά φυσιολογικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών.

Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό, ωστόσο, παρατηρούν μία μείωση του βάρους τους, ακολουθώντας την ίδια διατροφή όπως πριν την επέμβαση.

Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί μία ιδιαίτερα απαιτητική και λεπτή χειρουργική επέμβαση, εξαιτίας της στενής ανατομικής σχέσης του θυρεοειδή αδένα με τους παραθυρεοειδείς αδένες και με τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα.

Οι βλάβες του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου (3 – 4% προσωρινή πάρεση ενός παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου) ή των παραθυρεοειδών αδένων (<10% προσωρινός υποπαραθυρεοειδισμός) είναι συνήθως προσωρινές και συνεπώς υποχωρούν αυτόματα εντός μερικών μηνών από τη χειρουργική επέμβαση.

Διεθνείς επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει πως η ολική θυρεοειδεκτομή συνοδεύεται από εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά μόνιμης παράλυσης του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου (< 1% των περιπτώσεων) και μόνιμου υποπαραθυρεοειδισμού (<1% των περιπτώσεων), όταν εκτελείται από χειρουργό εξειδικευμένο στη χειρουργική των ενδοκρινών αδένων.

Κάθε παλίνδρομο λαρυγγικό νεύρο είναι υπεύθυνο για την κινητικότητα της σύστοιχης φωνητικής χορδής και κατά συνέπεια καθοριστικό για την ομιλία και την αναπνοή. Βλάβη του ενός νεύρου μπορεί να οδηγήσει σε βράγχος φωνής. Αντιθέτως, η κάκωση και των δύο παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων μπορεί να προκαλέσει μόνιμη απώλεια της φωνής (αφωνία).

Λειτουργικά, οι παραθυρεοειδείς αδένες συνθέτουν και εκκρίνουν στην κυκλοφορία του αίματος μία ορμόνη, την παραθορμόνη (Parathyroid Hormone – PTH). Η παραθορμόνη αποτελεί τον κύριο παράγοντα διατήρησης της ομοιοστασίας του ασβεστίου στο ανθρώπινο σώμα. Η αντιμετώπιση του προσωρινού υποπαραθυρεοειδισμού περιλαμβάνει τη χορήγηση συμπληρωμάτων ασβεστίου ή/και βιταμίνης D για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Σπανιότατα, ωστόσο, οι περιπτώσεις μόνιμου υποπαραθυρεοειδισμού χρήζουν τη λήψη συμπληρωμάτων ασβεστίου ή/και βιταμίνης D, ενδεχομένως εφ’όρου ζωής.

Τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την άριστη γνώση της ανατομίας, την οπτική αναγνώριση και την ορθή παρασκευή των δύο παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων από έναν έμπειρο χειρουργό ενδοκρινών αδένων. Ωστόσο, η χρήση του νευροδιεγέρτη συμβάλλει στη διεγχειρητική επιβεβαίωση της άριστης μετεγχειρητικής λειτουργικότητας των παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων και συνεπώς της φώνησης και ομιλίας.

«Οὐκ ἔνι ἰατρικήν εἰδέναι, ὅστις μή οἶδεν ὅ τι ἐστίν ἄνθρωπος», είπε χαρακτηριστικά ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της Ιατρικής. Με άλλα λόγια, σεβόμαστε και μένουμε πάντοτε πιστοί στον όρκο που δώσαμε για τη φιλεύσπλαγχνη προσφορά του ιατρικού λειτουργήματος στους ασθενείς μας.

Το κόστος της επέμβασης φροντίζουμε να το διατηρούμε σε απόλυτα λογικά επίπεδα για τις οικονομικές δυσκολίες της εποχής μας. Σε κάθε περίπτωση θα σας προσφέρουμε μία ασφαλή, ανώδυνη και σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπιση, χρησιμοποιώντας κάθε σύγχρονο επιστημονικό μέσο, δίχως αυτό να εκτινάζει το κόστος σε δυσθεώρητα επίπεδα.

Μοιραστείτε το περιεχόμενο: