Πότε Αφαιρείται ο Θυρεοειδής Αδένας;

Το πότε αφαιρείται ο θυρεοειδής είναι ένα ερώτημα που απασχολεί συχνά τους ασθενείς μας, όπως και τους ανθρώπους που εμφανίζουν κάποια πάθηση του θυρεοειδούς αδένα.

Ο θυρεοειδής αδένας είναι ένας ενδοκρινής αδένας με σχήμα πεταλούδας, που βρίσκεται στην πρόσθια επιφάνεια του τραχήλου (λαιμού).

Η λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα είναι σημαντική για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς ο θυρεοειδής είναι υπεύθυνος για τη σύνθεση και απελευθέρωση στο αίμα των θυρεοειδικών ορμονών Τ₃ και Τ₄. Οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι υπεύθυνες για τη ρύθμιση πολλαπλών λειτουργιών του οργανισμού, όπως:

• Ρύθμιση του μεταβολισμού και του μεταβολικού ρυθμού
• Διαχείριση της ενέργειας του οργανισμού
• Ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος
• Ομαλή λειτουργία του συνόλου των οργάνων του σώματος.

Πότε αφαιρείται ο θυρεοειδής;

Οι παθήσεις που ενδέχεται να εμφανίσει ο θυρεοειδής αδένας μπορεί να αφορούν τόσο στο ανατομικό (δομικό) όσο και στο λειτουργικό (ορμονικό) επίπεδο. Με άλλα λόγια, κάποια πάθηση του θυρεοειδούς αδένα μπορεί να επηρεάζει αμιγώς είτε τη δομή του είτε την ορμονική λειτουργία του ή ακόμη και τα δύο.

Κατά συνέπεια το πότε αφαιρείται ο θυρεοειδής αδένας θα καθοριστεί από τη φύση της υποκείμενης πάθησης του θυρεοειδούς αδένα που θα οδηγήσει τους ασθενείς στο χειρουργείο και η οποία μπορεί να αφορά το δομικό του επίπεδο, το λειτουργικό του επίπεδο ή και τα δύο.

Στις ενδείξεις για την αφαίρεση του θυρεοειδούς, συνεπώς, περιλαμβάνονται:

• Ο καρκίνος θυρεοειδούς

Ο καρκίνος θυρεοειδούς αποτελεί μία απόλυτη ένδειξη για την αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα. Στις περιπτώσεις, λοιπόν, ασθενών με καρκίνο θυρεοειδούς, αφαιρείται το σύνολο του θυρεοειδούς αδένα (ολική θυρεοειδεκτομή), καθώς αυτό εξασφαλίζει την ογκολογική ριζικότητα της επέμβασης και την πλήρη εξαίρεση του καρκίνου θυρεοειδούς, ενώ παράλληλα επιτρέπει την μετεγχειρητική συμπληρωματική θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο σε κάποιους ασθενείς που πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις θεραπείας με ραδιενεργό ιώδιο.

Επιπρόσθετα, σε ορισμένες περιπτώσεις ασθενών με μεταστάσεις του καρκίνου θυρεοειδούς στους λεμφαδένες του τραχήλου, η ολική αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα συνοδεύεται από την αφαίρεση των λεμφαδένων αυτών (λεμφαδενικός καθαρισμός τραχήλου) στο ίδιο χειρουργείο, με αποτέλεσμα την πλήρη εξαίρεση της νόσου και την επίτευξη της οριστικής ίασης των ασθενών.

Στο σημείο αυτό αξίζει, επίσης, να σημειώσουμε πως η αξία της αφαίρεσης του θυρεοειδούς για την αντιμετώπιση του καρκίνου θυρεοειδούς καθίσταται σημαντικότερη, αυξανομένης της επιθετικότητας του καρκίνου του θυρεοειδούς (πτωχά διαφοροποιημένος καρκίνος θυρεοειδούς, μυελοειδές καρκίνωμα θυρεοειδούς).

• Η νόσος Graves

Το πότε αφαιρείται ο θυρεοειδής στους ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο Graves έχει βρεθεί στο επίκεντρο πολλαπλών επιστημονικών μελετών, καθώς η νόσος Graves αποτελεί τη συχνότερη αιτία υπερθυρεοειδισμού σε παγκόσμιο επίπεδο.

Αναμφίβολα, η ολική αφαίρεση του θυρεοειδούς για τη θεραπεία της νόσου graves προσφέρει πολλαπλά πλεονεκτήματα, έναντι των υπόλοιπων μορφών θεραπείας της νόσου, με το πλέον χαρακτηριστικό πως συνοδεύεται από εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά υποτροπής (επανεμφάνισης) της νόσου, τα οποία δεν ξεπερνούν το 2%.

Παρόλη, ωστόσο, την αποτελεσματικότητα και ριζικότητα της αφαίρεσης του θυρεοειδούς για την αντιμετώπιση της νόσου graves, η θεραπεία της νόσου με τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα έχει και αυτή θέση, ως προσωρινή ωστόσο μορφή θεραπείας, καθώς αναστέλλει τη σύνθεση των ορμονών του θυρεοειδούς, επιτυγχάνοντας έτσι μία προσωρινή ύφεση της νόσου, η οποία εντούτοις μόνο σε ένα μικρό ποσοστό των ασθενών διατηρείται μόνιμα.

• Το τοξικό αδένωμα θυρεοειδούς

Το τοξικό αδένωμα θυρεοειδούς αποτελεί έναν μοναδικό όζο του θυρεοειδούς αδένα, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την αυξημένη παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών, με αποτέλεσμα την πρόκληση υπερθυρεοειδισμού, ενώ ταυτόχρονα συνιστά τη δεύτερη συχνότερη αιτία υπερθυρεοειδισμού.

Η απάντηση στο ερώτημα «πότε αφαιρείται ο θυρεοειδής» στις περιπτώσεις ασθενών με τοξικό αδένωμα θυρεοειδούς είναι «πάντοτε», καθώς η αφαίρεση του θυρεοειδούς αποδεδειγμένα αποτελεί την ιδανική και οριστική μορφή θεραπείας για το τοξικό αδένωμα. Στην περίπτωση, μάλιστα, του τοξικού αδενώματος, η αφαίρεση του θυρεοειδούς έχει τη μορφή της λοβεκτομής θυρεοειδούς, δηλαδή της αφαίρεσης του ημίσεος του θυρεοειδούς αδένα, καθώς ο υπόλοιπος θυρεοειδής αδένας είναι απολύτως φυσιολογικός και ως εκ τούτου διατηρείται ακέραιος.

• Η τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη

Η τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη συνιστά την κατάσταση εκείνη της διόγκωσης του θυρεοειδούς αδένα, κατά την οποία συνυπάρχουν πολλαπλοί όζοι θυρεοειδούς, ένας ή και περισσότεροι εκ των οποίων υπερπαράγουν τις θυρεοειδικές ορμόνες Τ₃ και Τ₄.

Όπως και για τη νόσο graves, διάφορες μορφές θεραπείας έχουν κατά καιρούς προταθεί για τη θεραπεία της τοξικής πολυοζώδους βρογχοκήλης, οι οποίες περιλαμβάνουν τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα, το ραδιενεργό ιώδιο και την αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα.

Ακολουθώντας τα αποτελέσματα της θυρεοειδεκτομής για τη νόσο graves, η αφαίρεση του θυρεοειδούς αποτελεί την ιδανική και οριστική μορφή θεραπείας και για την τοξική πολυοζώδη βρογχοκήλη, διότι απαλλάσσει οριστικά τους ασθενείς από το σύνολο των συμπτωμάτων και σημείων του υπερθυρεοειδισμού.

• Οι ύποπτοι όζοι θυρεοειδούς

Οι ύποπτοι όζοι θυρεοειδούς αποτελούν ένα συχνό εύρημα στο υπερηχογράφημα του θυρεοειδούς, όπως επίσης και στο αποτέλεσμα της παρακέντησης των όζων αυτών.

Οι ύποπτοι όζοι θυρεοειδούς είναι ουσιαστικά οι όζοι εκείνοι οι οποίοι χαρακτηρίζονται από έναν αυξημένο κίνδυνο να υποκρύπτουν κάποιον καρκίνο του θυρεοειδούς και στους οποίους συγκαταλέγονται οι όζοι το αποτέλεσμα της παρακέντησης των οποίων είναι Bethesda III, Bethesda IV ή Bethesda V, που χαρακτηρίζονται από 5 – 15%, 15 – 30% και 60 – 75% κίνδυνο υπόκρυψης καρκίνου του θυρεοειδούς, αντίστοιχα.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων αυτών, η αφαίρεση του θυρεοειδούς προτιμάται έναντι των υπόλοιπων μεθόδων διάγνωσης και θεραπείας, καθώς ο αφαιρεθείς θυρεοειδής αδένας θα εξετασθεί μικροσκοπικά, παρέχοντας έτσι ακριβή διάγνωση, ενώ ταυτόχρονα δρα και θεραπευτικά, ακόμη και στην περίπτωση που σε κάποιον εξ αυτών των όζων εντοπισθεί καρκίνος του θυρεοειδούς.

• Η βρογχοκήλη

Η διόγκωση του θυρεοειδή αδένα, δηλαδή η βρογχοκήλη, δεν αποτελεί από μόνη της απόλυτη ένδειξη αφαίρεσης του θυρεοειδούς αδένα.

Υπάρχουν, ωστόσο, περιπτώσεις βρογχοκήλης, στις οποίες η αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα είναι επιβεβλημένη, όπως η καταδυόμενη βρογχοκήλη, η τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη καθώς και η πολυοζώδης βρογχοκήλη εντός της οποίας ένας ή περισσότεροι όζοι θυρεοειδούς είναι ύποπτοι για καρκίνο ή είναι αποδεδειγμένα κακοήθεις όζοι (καρκίνος θυρεοειδούς).

• Η βαριάς μορφής θυρεοειδίτιδα Hashimoto

Το εάν έχει θέση και το πότε αφαιρείται ο θυρεοειδής στις περιπτώσεις ασθενών με βαριάς μορφής θυρεοειδίτιδα Χασιμότο έχει βρεθεί στο επίκεντρο πολλαπλών επιστημονικών ερευνών.

Ουσιαστικά, οι ασθενείς που πάσχουν από βαριάς μορφής θυρεοειδίτιδα Hashimoto παρουσιάζουν πέραν του υποθυρεοειδισμού και άλλα συμπτώματα, με κυρίαρχο αυτό της επιδείνωσης της ποιότητας ζωής τους και της καθημερινότητάς τους, με το ήμισυ των ασθενών αυτών να ανταποκρίνονται θετικά στην αναπλήρωση των θυρεοειδικών ορμονών από του στόματος, ενώ οι υπόλοιποι ασθενείς εξακολουθούν να εμφανίζουν τα συμπτώματα αυτά.

Οι πλέον σύγχρονες επιστημονικές μελέτες έχουν αναδείξει πως η αφαίρεση του θυρεοειδούς κατέχει πλέον σημαντική θέση και αποδεδειγμένα αποτελεί την οριστική θεραπεία των συμπτωμάτων της βαριάς θυρεοειδίτιδας Hashimoto, καθώς συνοδεύεται από σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής και της καθημερινότητας των ασθενών, πλήρη εξάλειψη των συμπτωμάτων της νόσου, ενώ ταυτόχρονα όλοι οι ασθενείς δηλώνουν εξαιρετικά ικανοποιημένοι από την επιλογή τους να προχωρήσουν στην αφαίρεση του θυρεοειδούς.

Πότε αφαιρείται ο θυρεοειδής; Η σημασία της επιλογής του εξειδικευμένου χειρουργού

Ανεξάρτητα από την ένδειξη αφαίρεσης του θυρεοειδούς, εξίσου σημαντικό με το πότε χειρουργείται ο θυρεοειδής είναι και το ποιος θα πρέπει να αναλάβει την αφαίρεση του θυρεοειδούς.

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό έχει κατηγορηματικά δοθεί από πολυάριθμες επιστημονικές μελέτες, κοινό συμπέρασμα των οποίων είναι πως την αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα θα πρέπει ιδανικά να την αναλαμβάνει κάποιος εξειδικευμένος χειρουργός θυρεοειδούς, η εμπειρία και η εξειδίκευση του οποίου εξασφαλίζουν την πραγματοποίηση της χειρουργικής επέμβασης με τη μέγιστη ασφάλεια για τους ασθενείς, δίχως την πρόκληση κάποιας επιπλοκής.