Πως να Mειώσω το Ασβέστιο;

Το αυξημένο ασβέστιο στο αίμα αποτελεί αναμφίβολα μία αιτία ανησυχίας στους ασθενείς, οι οποίοι εύλογα διερωτώνται για το πως να μειώσω το ασβέστιο.

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό εξαρτάται φυσικά από πολλούς παράγοντες, με κυριότερους τα αίτια πρόκλησης του αυξημένου ασβεστίου στο αίμα καθώς και τη συνύπαρξη άλλων παραγόντων επιδείνωσης του φαινομένου.

Τι είναι το ασβέστιο;

Το ασβέστιο αποτελεί έναν εκ των σημαντικότερων ηλεκτρολυτών του ανθρώπινου οργανισμού, με τη μεγαλύτερη ποσότητα του (99%) να βρίσκεται αποθηκευμένη στα οστά, ενώ η υπόλοιπη ποσότητα ασβεστίου εμπεριέχεται εντός των μυϊκών κυττάρων ή κυκλοφορεί στο αίμα.

Ο βιολογικός ρόλος του ασβεστίου είναι εξαιρετικά σημαντικός για την εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, καθώς το ασβέστιο συμβάλλει:

• Στην υγεία των οστών
• Στην υγεία των δοντιών
• Στη λειτουργία πολλαπλών ενζυμικών συστημάτων του οργανισμού
• Στην ομαλή λειτουργία του μυϊκού συστήματος
• Στην ομαλή λειτουργία της καρδιάς και των αγγείων
• Στην ομαλή λειτουργία του μηχανισμού πήξης του αίματος.

Οι φυσιολογικές τιμές για το ασβέστιο στο αίμα παρουσιάζουν μικρές διαφορές από εργαστήριο σε εργαστήριο, με τον γενικό κανόνα να υποστηρίζει πως οι φυσιολογικές τιμές ασβεστίου στο αίμα κυμαίνονται από 8.5 mg/dl έως 10.1 mg/dl.

Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειώσουμε πως οι προαναφερθείσες φυσιολογικές τιμές αφορούν στο ολικό ασβέστιο στο αίμα και όχι στο ιονισμένο ασβέστιο, με τα επίπεδα του ιονισμένου ασβεστίου να εξαρτώνται τόσο από τα επίπεδα του ολικού όσο και από άλλους παράγοντες.

Πως ρυθμίζονται τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα;

Όπως προαναφέραμε, τα εύρος των φυσιολογικών επιπέδων ασβεστίου στο αίμα είναι εξαιρετικά μικρό, συγκριτικά με άλλους ηλεκτρολύτες του σώματος, το οποίο υπογραμμίζει την εξαιρετική σημασία που διαδραματίζει η διατήρηση των επιπέδων του ασβεστίου αίματος εντός συγκεκριμένων στενών ορίων.

Τα επίπεδα του ασβεστίου στο αίμα ελέγχονται και ρυθμίζονται από δύο ορμόνες του αίματος:

• Την παραθορμόνη, η οποία παράγεται από τους παραθυρεοειδείς αδένες
• Την καλσιτονίνη, η οποία παράγεται από τα κύτταρα C του θυρεοειδούς αδένα.

Η ανίχνευση χαμηλών επιπέδων ασβεστίου στο αίμα από τους παραθυρεοειδείς αδένες ενεργοποιεί την έκκριση της παραθορμόνης, η οποία στοχεύει στην αύξηση των επιπέδων του ασβεστίου στο αίμα και την επαναφορά τους στα φυσιολογικά επίπεδα. Στον αντίποδα, η καλσιτονίνη εκκρίνεται ως απάντηση στα αυξημένα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα, στοχεύοντας στην ελάττωσή τους και την επαναφορά τους στα φυσιολογικά επίπεδα.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε πως η δράση της παραθορμόνης συνεπικουρείται από την βιταμίνη D, η οποία συμβάλλει στην αύξηση των επίπεδων ασβεστίου στο αίμα με παρόμοιους, αλλά όχι ταυτόσημους, μηχανισμούς με την παραθορμόνη.

Ποια αίτια προκαλούν αυξημένο ασβέστιο στο αίμα;

Στα αίτια που μπορούν να προκαλέσουν αυξημένο ασβέστιο στο αίμα, μία κατάσταση που ονομάζεται υπερασβεστιαιμία περιλαμβάνονται:

• Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός (50 – 60% των περιπτώσεων)
• Οι κακοήθειες (20 – 30% των περιπτώσεων)
• Η δηλητηρίαση με βιταμίνη D
• Ορισμένα αυτοάνοσα νοσήματα
• Ορισμένες φαρμακευτικές ουσίες (θειαζιδικά διουρητικά, λίθιο)
• Η οικογενής υποασβεστιουρική υπερασβεστιαιμία (FHH)
• Ο υπερθυρεοειδισμός, ιδιαίτερα η νόσος Graves
• Το φαιοχρωμοκύττωμα.

Ανεξαρτήτως, ωστόσο, της αιτίας πρόκλησής της, η αντιμετώπιση της υπερασβεστιαιμίας είναι εξαιρετικά σημαντική για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού και την αποφυγή ενδεχόμενων επιπλοκών της υπερασβεστιαιμίας.

Πως να μειώσω το ασβέστιο στο αίμα;

Η απάντηση στο ερώτημα πως να μειώσω το ασβέστιο στο αίμα θα εξαρτηθεί φυσικά από την αιτία που προκαλεί το αυξημένο ασβέστιο στο αίμα και συνεπώς από την αντιμετώπιση της συγκεκριμένης αιτίας.

Αυξημένο ασβέστιο και Παραθυρεοειδείς Αδένες: Πως να μειώσω το ασβέστιο;

Εστιάζοντας, αρχικά, στην συνηθέστερη αιτία πρόκλησης της υπερασβεστιαιμίας, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός αποτελεί την κατάσταση εκείνη στην οποία ένας (συνηθέστερα) ή περισσότεροι παραθυρεοειδείς αδένες υπερλειτουργούν, με αποτέλεσμα την αδιάκοπη έκκριση της παραθορμόνης, η οποία με τη σειρά της θα προκαλέσει αυξημένο ασβέστιο στο αίμα. Η συνηθέστερη αιτία του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού είναι το αδένωμα παραθυρεοειδούς, το οποίο ουσιαστικά αφορά σε έναν παραθυρεοειδή αδένα που έχει αποκτήσει αυτονομία και εκκρίνει συνεχώς παραθορμόνη στο αίμα, παρά τα ήδη υψηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα. Σε κάθε περίπτωση, η αντιμετώπιση της συντριπτικής πλειοψηφίας των αιτίων πρόκλησης του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού είναι η χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος ή των πασχόντων παραθυρεοειδών αδένων (παραθυρεοειδεκτομή), με τη φαρμακευτική αγωγή να είναι λιγότερο αποτελεσματική της χειρουργικής θεραπείας και να εφαρμόζεται σε ασθενείς που χαρακτηρίζονται ως υψηλού κινδύνου για χειρουργική επέμβαση εξαιτίας λοιπών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζουν. Η παραθυρεοειδεκτομή απαλλάσσει οριστικά τους ασθενείς τόσο από τα αυξημένα επίπεδα ασβεστίου αίματος όσο και από τις ενδεχόμενες επιπλοκές της υπερασβεστιαιμίας και της αυξημένης παραθορμόνης αίματος, με κυρίαρχες ενδεχόμενες επιπλοκές τα καρδιαγγειακά συμβάματα και την οστεοπόρωση.

Αυξημένο ασβέστιο και Υπερθυρεοειδισμός

Κατά τρόπο παρόμοιο, η αντιμετώπιση του υπερθυρεοειδισμού, όταν εκείνος αποτελεί την αιτία του αυξημένου ασβεστίου στο αίμα, θα επαναφέρει το ασβέστιο αίματος εντός των φυσιολογικών ορίων. Αναλυτικότερα, η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων υπερθυρεοειδισμού αντιμετωπίζονται οριστικά με χειρουργική θεραπεία (ολική θυρεοειδεκτομή ή μερική θυρεοειδεκτομή), με την μειοψηφία των περιπτώσεων να είναι σε θέση να αντιμετωπισθούν συντηρητικά μέσω της φαρμακευτικής αγωγής.

Πως να μειώσω το ασβέστιο που προκαλείται στα πλαίσια κάποιας κακοήθειας;

Όσον αφορά στην υπερασβεστιαιμία που προκαλείται από κάποια κακοήθεια, διάφοροι τύποι κακοήθειες έχουν αποδεδειγμένα την δυνατότητα πρόκλησης υπερασβεστιαιμίας, μέσω ενός ή περισσότερων εκ των ακόλουθων μηχανισμών:

• Απρόσφορης έκκρισης μίας ορμόνης που ομοιάζει δομικά και λειτουργικά με την παραθορμόνη (PTHrP)
• Της αθρόας παραγωγής εκ του όγκου της καλσιτριόλης (ενεργοποιημένη μορφή της βιταμίνης D)
• Της αυξημένης απελευθέρωσης στο αίμα ασβεστίου εκ των οστών, εξαιτίας της παρουσίας οστεολυτικών μεταστάσεων στα οστά.

Σε κάθε περίπτωση, η αντιμετώπιση της κακοήθους νόσου που προκαλεί την υπερασβεστιαιμία μπορεί να ελαττώσει τα επίπεδα ασβεστίου αίματος, επαναφέροντάς τα εντός των φυσιολογικών ορίων, ενώ επί παρουσίας οστικών μεταστάσεων, η χορήγηση συγκεκριμένης φαρμακευτικής αγωγής είναι σε θέση να επαναφέρει τα αυξημένα επίπεδα ασβεστίου αίματος στα φυσιολογικά επίπεδα.

Αντιμετώπιση της φαρμακευτικής υπερασβεστιαιμίας

Αναμφίβολα, η διακοπή της φαρμακευτικής ουσίας που προκαλεί αυξημένα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα μπορεί να αναστρέψει πλήρως την υπερασβεστιαιμία, επαναφέροντας τα επίπεδα του ασβεστίου αίματος εντός των φυσιολογικών ορίων.

Η δυσκολία στο εγχείρημα αυτό τίθεται αφενός εξαιτίας της ανάγκης προοδευτικής και όχι απότομης διακοπής ορισμένων εκ των ενοχοποιούμενων φαρμακευτικών ουσιών και αφετέρου εκ της ανάγκης αντικατάστασης της φαρμακευτικής αγωγής με νέα αγωγή, η οποία δεν επηρεάζει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

Πως να μειώσω το ασβέστιο αίματος; Συμπεράσματα

Τα αυξημένα επίπεδα ασβεστίου αίματος μπορούν να προκληθούν από πολλαπλούς παράγοντες, με κυρίαρχους την υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων και ορισμένες κακοήθεις νόσους.

Η απάντηση, συνεπώς, στο ερώτημα πως να μειώσω το ασβέστιο στο αίμα βασίζεται στην αντιμετώπιση του υποκείμενου αιτίου πρόκλησης της υπερασβεστιαιμίας, με τη χειρουργική θεραπεία να κατέχει μείζονα ρόλο στην αντιμετώπιση της πλειοψηφίας των αιτίων πρόκλησης της υπερασβεστιαιμίας, καθώς οφείλονται κατά κύριο ρόλο στην υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων, με τις κακοήθεις νόσους να ακολουθούν σε συχνότητα.

Ο ρόλος, λοιπόν, που διαδραματίζει ένας εξειδικευμένος χειρουργός παραθυρεοειδών αδένων είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της πλειοψηφίας των περιπτώσεων υπερασβεστιαιμίας, τόσο στην ανακάλυψη του υπεύθυνου παραθυρεοειδούς αδένα για την πρόκληση της υπερασβεστιαιμίας όσο και στην αφαίρεση του, με τη χειρουργική θεραπεία να απαλλάσσει οριστικά τους ασθενείς από την υπερασβεστιαιμία και τις επιπτώσεις της στα άλλα όργανα του ανθρώπινου σώματος.