Διπλό Αδένωμα Παραθυρεοειδούς

Τι είναι το Διπλό Αδένωμα Παραθυρεοειδούς;

Το διπλό αδένωμα παραθυρεοειδούς αποτελεί την κατάσταση εκείνη κατά την οποία ο ίδιος ασθενής πάσχει ταυτόχρονα από δύο αδενώματα στους παραθυρεοειδείς αδένες.

Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι ενδοκρινείς αδένες εξαιρετικά μικρού μεγέθους, οι οποίοι βρίσκονται σε επαφή με την οπίσθια επιφάνεια του θυρεοειδή αδένα, ενώ στην πλειοψηφία των ανθρώπων είναι τέσσερις στον αριθμό.

Ένα αδένωμα παραθυρεοειδούς μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιονδήποτε παραθυρεοειδή αδένα, με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη παραγωγή και έκκριση της παραθορμόνης, η οποία με τη σειρά της θα προκαλέσει εξαιρετικά αυξημένα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα, κατάσταση που ονομάζεται πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός.

Το διπλό αδένωμα παραθυρεοειδούς αφορά στο 4 – 5% των περιπτώσεων πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, με τα αδενώματα αυτά να αφορούν συνήθως τους αντικρυστούς παραθυρεοειδείς αδένες, δηλαδή συναντάμε συνήθως διπλό αδένωμα των κάτω ή διπλό αδένωμα των άνω παραθυρεοειδών αδένων. Παρόλα αυτά, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο το διπλό αδένωμα παραθυρεοειδούς να αφορά στους δύο ομόπλευρους παραθυρεοειδείς αδένες.

Διπλό Αδένωμα Παραθυρεοειδούς

Στην περίπτωση μας, ένας άνδρας ασθενής 65 ετών προσήλθε για χειρουργική θεραπεία ενός διπλού αδενώματος παραθυρεοειδούς. 

Ο ασθενής παρουσίαζε τα κλασικά συμπτώματα και σημεία του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού κατά τη διάρκεια των τελευταίων 9 μηνών, με τα επίπεδα της παραθορμόνης και του ασβεστίου στο αίμα να υπερβαίνουν τα ανώτερα φυσιολογικά όρια. Αναλυτικότερα, ο ασθενής παρουσίαζε:

• Παραθορμόνη αίματος = 210 pg/ml (φυσιολογικές τιμές: 20 – 100 pg/ml)
• Ασβέστιο αίματος = 12.4 mg/dl (φυσιολογικές τιμές < 10.5 mg/dl)

Ο ασθενής υποβλήθηκε σε εξετάσεις εντοπισμού του υπεύθυνου παραθυρεοειδούς αδένα για την πρόκληση του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και συγκεκριμένα σε σπινθηρογράφημα παραθυρεοειδών καθώς και σε υπερηχογράφημα θυρεοειδούς και παραθυρεοειδών αδένων.

Το σπινθηρογράφημα παραθυρεοειδών με τεχνήτιο 99m – Sestamibi (Tc 99m – Sestamibi) αποκάλυψε την καθήλωση του ραδιοφαρμάκου στον δεξιό άνω και τον αριστερό άνω παραθυρεοειδή αδένα, τόσο κατά τις πρώιμες όσο και κατά τις καθυστερημένες λήψεις.

Σπινθηρογράφημα παραθυρεοειδών αδένων, το οποίο αναδεικνύει διπλό αδένωμα παραθυρεοειδούς και συγκεκριμένα του αριστερού άνω και του δεξιού άνω παραθυρεοειδούς αδένα.

Ομοίως, το υπερηχογράφημα παραθυρεοειδών αδένων αποκάλυψε ένα διπλό αδένωμα παραθυρεοειδών και πιο συγκεκριμένα του δεξιού άνω παραθυρεοειδούς και του αριστερού άνω παραθυρεοειδούς αδένα.

Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς και παραθυρεοειδών αδένων, το οποίο αναδεικνύει την παρουσία αδενώματος του δεξιού άνω παραθυρεοειδούς αδένα, με διαστάσεις 16.2 x 8.4 χιλιοστά.

Διπλό Αδένωμα Παραθυρεοειδούς: Χειρουργική Αφαίρεση

Ο ασθενής ενημερώθηκε με κάθε λεπτομέρεια για τη χειρουργική θεραπευτική μέθοδο (παραθυρεοειδεκτομή) και μερικές ημέρες αργότερα οδηγήθηκε στο χειρουργείο.

Τα επίπεδα της παραθορμόνης στο αίμα αξιολογήθηκαν ακριβώς πριν την πραγματοποίηση της τραχηλικής τομής και ήταν 238 pg/ml. Στη συνέχεια, παρασκευάσθηκαν και οι δύο λοβοί του θυρεοειδούς αδένα και αποκαλύφθηκαν το αδένωμα του δεξιού άνω και του αριστερού άνω παραθυρεοειδούς αδένα.

Η ακεραιότητα και η άριστη λειτουργικότητα των δύο παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων διασφαλιζόταν κατά τη συνολική διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης από την εφαρμογή της διεγχειρητικής νευροδιέγερσης και νευροπαρακολούθησης, με τα δύο παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα να αναγνωρίζονται σε θέση εν τω βάθει αυτής των αδενωμάτων και να διαφυλάσσονται στο ακέραιο.

Στη συνέχεια μετρήθηκαν εκ νέου τα επίπεδα παραθορμόνης αίματος πριν την αφαίρεση των δύο αδενωμάτων, τα οποία ήταν 303 pg/ml.

Ακολουθεί η παρασκευή και η χειρουργική εξαίρεση του διπλού αδενώματος παραθυρεοειδών, δηλαδή του αδενώματος του δεξιού άνω και του αριστερού άνω παραθυρεοειδούς αδένα, τα οποία αποστέλλονται προς ταχεία ιστολογική εξέταση που επιβεβαίωσε την ορθή εξαίρεσή τους.

Τα επίπεδα της παραθορμόνης στο αίμα αξιολογήθηκαν εκ νέου μετά την πάροδο 10 λεπτών από την αφαίρεση των δύο αδενωμάτων και είχαν ελαττωθεί θεαματικά στα 34 pg/ml, επιστρέφοντας έτσι στα φυσιολογικά επίπεδα.

Η διεγχειρητική μέτρηση της παραθορμόνης αίματος επισφράγισε την επιτυχή αφαίρεση των δύο αδενωμάτων παραθυρεοειδούς όπως και την απουσία κάποιου έτερου παθολογικού παραθυρεοειδούς αδένα.

Η μετεγχειρητική πορεία του ασθενούς υπήρξε, ως αναμενόταν, απόλυτα ομαλή, με τον ασθενή να έχει άριστη ομιλία και αναπνοή και να σιτίζεται άμεσα μετά τη χειρουργική επέμβαση, ενώ εξήλθε της κλινικής το επόμενο πρωινό με τα επίπεδα της παραθορμόνης στο αίμα να είναι 23 pg/ml.

Χειρουργική αφαίρεση (παραθυρεοειδεκτομή) διπλού αδενώματος παραθυρεοειδούς και συγκεκριμένα του αριστερού άνω και του δεξιού άνω παραθυρεοειδούς αδένα.

Συμπεράσματα

Συμπερασματικά, το διπλό αδένωμα παραθυρεοειδούς δεν θα πρέπει να θεωρείται ως μία σπάνια αιτία πρόκλησης πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, καθώς επιστημονικά αποδεδειγμένα αφορά στο 4 – 5% των περιπτώσεων πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού.

Η χειρουργική θεραπεία για το διπλό αδένωμα παραθυρεοειδών απαιτεί αναμφίβολα εμπειρία και εξειδίκευση στη χειρουργική των παραθυρεοειδών αδένων, τόσο για τον ακριβή προεγχειρητικό εντοπισμό τους όσο και για την ορθή χειρουργική εξαίρεσή τους. Συνεπώς, τη χειρουργική θεραπεία για το διπλό αδένωμα παραθυρεοειδούς θα πρέπει ιδανικά να την αναλαμβάνει κάποιος εξειδικευμένος χειρουργός θυρεοειδούς και παραθυρεοειδών αδένων, με αρωγό φυσικά την εφαρμογή της διεγχειρητικής νευροδιέγερσης και νευροπαρακολούθησης και τη διεγχειρητική μέτρηση της παραθορμόνης αίματος, τα οποία δρουν συμπληρωματικά της χειρουργικής εμπειρίας και επισφραγίζουν την ασφαλή πραγματοποίηση της χειρουργικής επέμβασης δίχως επιπλοκές, εξασφαλίζοντας την οριστική ίαση των ασθενών από το διπλό αδένωμα παραθυρεοειδούς.