Υψηλό Ασβέστιο και Υψηλή Παραθορμόνη: Μία συχνή διαταραχή

Το υψηλό ασβέστιο με υψηλή παραθορμόνη στο αίμα αποτελεί ένα συχνό εύρημα στις εξετάσεις αίματος και ταυτόχρονα μία συχνή διαταραχή.

Τι είναι η παραθορμόνη;

Η παραθορμόνη είναι μία ορμόνη που παράγεται από τους παραθυρεοειδείς αδένες και η οποία είναι υπεύθυνη, από κοινού με τη βιταμίνη D και την καλσιτονίνη, για τη ρύθμιση των επιπέδων του ασβεστίου και του φωσφόρου στο αίμα εντός των φυσιολογικών ορίων.

Τα φυσιολογικά επίπεδα του ασβεστίου στο αίμα είναι εξαιρετικά σημαντικά, καθώς εξασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία του συνόλου των οργάνων του ανθρώπινου σώματος, συμπεριλαμβανομένων του καρδιαγγειακού, του νευρικού και του μυοσκελετικού συστήματος.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, λοιπόν, τα χαμηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα διεγείρουν την παραγωγή και έκκριση της παραθορμόνης, η οποία με τη σειρά της θα προκαλέσει την αύξηση των επιπέδων του ασβεστίου στο αίμα και την επαναφορά τους στα φυσιολογικά επίπεδα. Κατά παρόμοιο τρόπο, το υψηλό ασβέστιο στο αίμα οφείλει να καταστείλει, υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα επίπεδα παραθορμόνης στο αίμα σε επίπεδα κατώτερα από τα φυσιολογικά, ώστε τα επίπεδα ασβεστίου να μην αυξηθούν περαιτέρω.

Τι υποδεικνύει, λοιπόν, το υψηλό ασβέστιο με υψηλή παραθορμόνη στο αίμα;

Το υψηλό ασβέστιο με ταυτόχρονα υψηλή παραθορμόνη στο αίμα αποτελεί μία παθολογική κατάσταση, καθώς τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου θα έπρεπε, φυσιολογικά, να έχουν καταστείλει την παραγωγή και έκκριση της παραθορμόνης σε επίπεδα κατώτερα από τα φυσιολογικά.

Η παθολογική κατάσταση, λοιπόν, του υψηλού ασβεστίου με υψηλή παραθορμόνη στο αίμα, ονομάζεται πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός.

Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός αποτελεί την παθολογική κατάσταση εκείνη, στην οποία παρατηρείται υπερλειτουργία ενός ή/και περισσότερων παραθυρεοειδών αδένων, από κάποια πάθηση που αφορά αποκλειστικά στους παραθυρεοειδείς αδένες.

Στα αίτια που προκαλούν το υψηλό ασβέστιο με υψηλή παραθορμόνη και κατά συνέπεια τον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό συγκαταλέγονται:

• Το αδένωμα παραθυρεοειδούς
• Η διάχυτη υπερπλασία όλων των παραθυρεοειδών αδένων
• Το διπλό αδένωμα των παραθυρεοειδών αδένων
• Ο καρκίνος παραθυρεοειδούς αδένα.

Για την εξακρίβωση του ακριβούς αιτίου του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού χρησιμοποιούνται οι εξετάσεις εντοπισμού, οι οποίες είναι απεικονιστικές εξετάσεις που στοχεύουν στον ακριβή εντοπισμό του πάσχοντος ή των πασχόντων παραθυρεοειδών αδένων.

Ο καρκίνος παραθυρεοειδούς αδένα μπορεί, όπως προαναφέρθηκε, να αποτελέσει την αιτία πρόκλησης υψηλού ασβεστίου και υψηλής παραθορμόνης στο αίμα, σπανιότερα,  βέβαια, από τον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό.

Ο καρκίνος παραθυρεοειδούς αδένα προκαλεί, χαρακτηριστικά, εξαιρετικά υψηλά επίπεδα παραθορμόνης και ασβεστίου στο αίμα, με την πλειοψηφία των ασθενών να εμφανίζουν έντονα τα συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας.

Υψηλό ασβέστιο και υψηλή παραθορμόνη στο αίμα: Ποια είναι η θεραπεία;

Ανεξαρτήτως της αιτίας του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και της συνεπακόλουθης πρόκλησης υψηλών επιπέδων ασβεστίου και παραθορμόνης στο αίμα, η θεραπεία είναι αμιγώς χειρουργική και συνίσταται στη χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος ή των πασχόντων παραθυρεοειδών αδένων.

Αναλυτικότερα, η θεραπεία του αδενώματος, του διπλού αδενώματος ή της διάχυτης υπερπλασίας όλων των παραθυρεοειδών αδένων συνίσταται στη χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος ή των δύο πασχόντων παραθυρεοειδών αδένων (παραθυρεοειδεκτομή), αντίστοιχα, με το σύνολο των ασθενών να εμφανίζουν θεαματική ίαση και οριστική απαλλαγή από το σύνολο των συμπτωμάτων της υπερασβεστιαιμίας.

Όσον αφορά στους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο του παραθυρεοειδούς αδένα, η χειρουργική θεραπεία αποτελεί τη μοναδική μορφή οριστικής θεραπείας. Στις περιπτώσεις αυτές, ο πάσχων παραθυρεοειδής αδένας εξαιρείται μαζί με το σύστοιχο λοβό του θυρεοειδούς αδένα, με στόχο την εξασφάλιση υγιών εγχειρητικών ορίων εκτομής και αποτροπή ενδεχόμενης υποτροπής (επανεμφάνισης) της νόσου στο μέλλον.

Εξαιρετικά σημαντικό είναι να τονίσουμε πως τη θεραπεία των ασθενών με πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό θα πρέπει ιδανικά να αναλαμβάνει κάποιος εξειδικευμένος χειρουργός θυρεοειδούς και παραθυρεοειδών, ο οποίος διαθέτει την κατάλληλη εμπειρία και εκπαίδευση ώστε να πραγματοποιήσει τη χειρουργική θεραπεία με τη μέγιστη ασφάλεια για όλους τους ασθενείς.