Πότε Χειρουργούνται – Αφαιρούνται οι Όζοι Θυρεοειδούς

Το πότε χειρουργούνται – αφαιρούνται οι όζοι θυρεοειδούς αποτελεί έναν συνήθη προβληματισμό όλων των ασθενών που εμφανίζουν όζους στο θυρεοειδή αδένα.

Οι όζοι θυρεοειδούς συνιστούν εντοπισμένες διογκώσεις του θυρεοειδούς αδένα και απαντώνται πολύ συχνά στο γενικό πληθυσμό, με τις πλέον πρόσφατες επιδημιολογικές μελέτες να αποδεικνύουν την παρουσία τους έως και στο 50% του πληθυσμού.

Παρά το γεγονός πως οι όζοι θυρεοειδούς είναι στην πλειοψηφία τους καλοήθεις, εντούτοις ένα ποσοστό των όζων αφορά σε κακοήθεις όζους του θυρεοειδούς, στο εσωτερικό των οποίων, με απλά λόγια, υποκρύπτεται κάποιος καρκίνος θυρεοειδούς αδένα.

Υπάρχουν, ωστόσο, κάποιοι όζοι του θυρεοειδούς, τα χαρακτηριστικά των οποίων καθιστούν αναγκαία τη χειρουργική αφαίρεση τους.

Πότε Χειρουργούνται – Αφαιρούνται οι Όζοι Θυρεοειδούς;

Η απάντηση στο ερώτημα του πότε χειρουργούνται οι όζοι θυρεοειδούς εξαρτάται, όπως είναι φυσικό, από πολλαπλούς παράγοντες, οι οποίοι σχετίζονται με:

• Το ατομικό αναμνηστικό και τα κλινικά στοιχεία των ασθενών
• Την λειτουργικότητα του όζου
• Το μέγεθος του όζου
• Το αποτέλεσμα της κυτταρολογικής εξέτασης του όζου
• Την επιβεβαιωμένη ύπαρξη κακοήθειας εντός του όζου
• Τους αισθητικούς λόγους.

Ας εξετάσουμε, συνεπώς, αναλυτικά όλους τους προαναφερθέντες παράγοντες που θα καθορίσουν είτε μεμονωμένα είτε από κοινού την ανάγκη ενός όζου να υποβληθεί σε χειρουργική αφαίρεση.

Ατομικό Αναμνηστικό και Κλινικά Στοιχεία

Το λεπτομερές ιατρικό ιστορικό και η κλινική εξέταση κάθε ασθενούς με όζο θυρεοειδούς μπορούν να αποκαλύψουν συγκεκριμένους παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι αυξάνουν την πιθανότητα κάποιος όζος θυρεοειδούς να αντιπροσωπεύει έναν κακοήθη όζο και ως εκ τούτου να χρήζει χειρουργικής αφαίρεσης.

Οι παράγοντες κινδύνου, συνεπώς, που αυξάνουν την πιθανότητα υπόκρυψης κακοήθειας εντός ενός όζου και συνηγορούν υπέρ της αφαίρεσης του όζου είναι:

• Σκληρός όζος κατά την ψηλάφηση, ο οποίος δεν μετακινείται κατά την κατάποση
• Όζος θυρεοειδούς που συνοδεύεται από την ύπαρξη σκληρών και αμετακίνητων λεμφαδένων στην περιοχή του τραχήλου
• Όζος σκληρής συστάσεως που εμφανίζεται σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί στο παρελθόν σε ακτινοβολία στην περιοχή του τραχήλου.

Όλοι οι προαναφερθέντες παράγοντες δρουν τόσο μεμονωμένα όσο και συνεργικά, αυξάνοντας σημαντικά την πιθανότητα κάποιος όζος που παρουσιάζει τα ανωτέρω χαρακτηριστικά να αφορά σε κάποιον κακοήθη όζο θυρεοειδούς.

Λειτουργικότητα του Όζου

Η λειτουργικότητα του όζου, δηλαδή η αυξημένη ή μη παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών από τον όζο, αποτελεί, επίσης, μία ισχυρή ένδειξη για την χειρουργική αφαίρεση του όζου αυτού.

Συνεπώς, όταν ένας όζος ή πολλαπλοί όζοι θυρεοειδούς παρουσιάζουν αυξημένη παραγωγή ορμονών, κατάσταση που ονομάζεται τοξικό αδένωμα και τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη αντίστοιχα, προκαλώντας τα συμπτώματα και σημεία του υπερθυρεοειδισμού, θα πρέπει να αφαιρούνται χειρουργικά, καθώς η χειρουργική αφαίρεση του όζου ή των όζων αυτών αποτελεί την μοναδική και οριστική μορφή θεραπείας τους.

Πότε Χειρουργούνται οι Όζοι Θυρεοειδούς – Το Μέγεθος του Όζου ως Ένδειξη

Το πότε χειρουργούνται – αφαιρούνται οι όζοι θυρεοειδούς εξαρτάται σαφέστατα και από το μέγεθος του όζου, τόσο κατά την στιγμή της διάγνωσής του όσο και κατά την τακτική παρακολούθηση των όζων που παρουσιάζουν αύξηση του μεγέθους τους.

Κάθε όζος, λοιπόν, με μέγεθος που ξεπερνά τα 30 χιλιοστά ή σύμφωνα με άλλες έρευνες τα 35 χιλιοστά, θα πρέπει να αφαιρείται χειρουργικά, για τους εξής δύο σημαντικούς λόγους. Αφενός, ένας όζος μεγάλου μεγέθους ασκεί πιεστικά φαινόμενα και ως εκ τούτου συμπτώματα εκ των υγιών ανατομικών δομών (δύσπνοια, δυσκαταποσία, βράγχος φωνής), ενώ το αυξημένο μέγεθός του υποδηλώνει την απώλεια των ρυθμιστικών μηχανισμών ελέγχου του μεγέθους του, με αποτέλεσμα οι όζοι αυτοί να παρουσιάζουν συνεχή αύξηση του μεγέθους τους.

Επιπρόσθετα, ένας όζος μεγάλου μεγέθους έχει επιστημονικά αποδειχθεί πως συνοδεύεται από αυξημένο κίνδυνο υπόκρυψης καρκίνου του θυρεοειδούς, με τον κίνδυνο αυτό να αυξάνεται εκθετικά και δυσανάλογα για όζους το μέγεθος των οποίων αγγίζει ή ξεπερνά τα 30 χιλιοστά.

Παρακέντηση και Κυτταρολογική Εξέταση του Όζου

Κάθε όζος του θυρεοειδούς εμφανίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στο υπερηχογράφημα, τα οποία αξιολογούνται από κοινού με το μέγεθός του, εκ των οποίων προκύπτει και η ταξινόμηση του όζου σύμφωνα με το διεθνές σύστημα ταξινόμησης της υπερηχογραφικής επικινδυνότητας κάθε όζου θυρεοειδούς, το επονομαζόμενο σύστημα TIRADS.

Εν συνεχεία, κάθε όζος που εμπίπτει σε μία εκ των κατηγοριών του συστήματος TIRADS αποφασίζεται εάν θα υποβληθεί σε παρακέντηση δια λεπτής βελόνης, λαμβάνοντας υπόψιν την κατηγορία επικινδυνότητας κατά TIRADS όπως και το μέγεθος του όζου.

Η ταξινόμηση του αποτελέσματος της κυτταρολογικής εξέτασης του υλικού της παρακέντησης κάθε όζου θα καθορίσει, τελικώς, και την ανάγκη ένας όζος θυρεοειδούς να υποβληθεί σε χειρουργική αφαίρεση.

Συνεπώς, οι όζοι θυρεοειδούς θα πρέπει να χειρουργούνται, όταν το αποτέλεσμα της κυτταρολογικής εξέτασης της παρακέντησης, σύμφωνα με το διεθνώς καθιερωμένο σύστημα Bethesda, αναδείξει:

• Ατυπία ακαθόριστης σημαντικότητας (Bethesda III)
• Θυλακιώδες Νεόπλασμα Θυρεοειδούς (Bethesda IV)
• Ισχυρή υποψία για Καρκίνο Θυρεοειδούς (Bethesda V).

Τα προαναφερθέντα αποτελέσματα της κυτταρολογικής εξέτασης ενός όζου θυρεοειδούς αποτελούν ισχυρότατες ενδείξεις για την χειρουργική αφαίρεση του όζου, καθώς κάθε διαγνωστική κατηγορία συνοδεύεται από αυξημένο κίνδυνο υπόκρυψης καρκίνου του θυρεοειδούς εντός του όζου, με τα ποσοστά αυτά να διαμορφώνονται ως ακολούθως:

• Bethesda III: 13 – 30% κίνδυνος υπόκρυψης καρκίνου θυρεοειδούς εντός του όζου
• Bethesda IV: 23 – 34% κίνδυνος υπόκρυψης καρκίνου θυρεοειδούς εντός του όζου
• Bethesda V: 67 – 83% κίνδυνος υπόκρυψης καρκίνου θυρεοειδούς εντός του όζου.

Ύπαρξη Κακοήθειας εντός του Όζου

Η επιβεβαιωμένη ύπαρξη κακοήθειας εντός του όζου, όπως αυτή προκύπτει από την κυτταρολογική εξέταση του υλικού της παρακέντησης του όζου και την ανάδειξη αποτελέσματος Bethesda VI συνιστά απόλυτη ένδειξη για την χειρουργική αφαίρεση όχι μόνο του όζου αλλά και του συνόλου του θυρεοειδούς αδένα (ολική θυρεοειδεκτομή), ενώ σε περιπτώσεις συνύπαρξης μεταστάσεων στους λεμφαδένες του τραχήλου, οι λεμφαδένες αυτοί θα πρέπει επίσης να αφαιρούνται κατά την ίδια χειρουργική επέμβαση (λεμφαδενικός καθαρισμός τραχήλου).

Πότε Χειρουργούνται οι Όζοι Θυρεοειδούς; Οι Αισθητικοί Λόγοι ως Ένδειξη Αφαίρεσης

Η θέση που κατέχει ο θυρεοειδής αδένας στην πρόσθια επιφάνεια του λαιμού καθιστά εμφανή έναν όζο θυρεοειδούς μεγάλου μεγέθους, γεγονός που αυτόματα δημιουργεί αισθητικά προβλήματα στους ασθενείς.

Συνεπώς, όταν ένας ή περισσότεροι όζοι θυρεοειδούς παρουσιάζουν αυξημένο μέγεθος και καθίστανται ως εκ τούτου ορατοί, θα πρέπει να αφαιρούνται, με στόχο την αποκατάσταση της αισθητικότητας του τραχήλου.

Πότε Χειρουργούνται – Αφαιρούνται οι Όζοι Θυρεοειδούς; Συμπεράσματα

Το πότε αφαιρούνται – χειρουργούνται οι όζοι θυρεοειδούς εξαρτάται, όπως αναλύσαμε, από πολλαπλούς παράγοντες, εκ των οποίων ο καρκίνος θυρεοειδούς μπορεί μεν να αποτελεί την πλέον ισχυρή και ηχηρή, δεν συνιστά όμως και την μοναδική ένδειξη για την χειρουργική αφαίρεση ενός όζου.

Όλοι οι προαναφερθέντες παράγοντες οφείλουν να αξιολογούνται τόσο μεμονωμένα όσο και από κοινού, με την επιθυμία του ασθενούς να εξακολουθεί, φυσικά, να παραμένει ένας ισχυρός παράγοντας που θα καθορίσει την ανάγκη χειρουργικής αφαίρεσης ενός όζου, σε περιπτώσεις στις οποίες ο όζος δημιουργεί αισθητικά προβλήματα.