Categories
Uncategorized

Υψηλή Συχνότητα Υπόκρυψης Καρκίνου του Θυρεοειδούς σε Ασθενείς με Πολυοζώδη Βρογχοκήλη

Η συχνότητα υπόκρυψης καρκίνου του θυρεοειδούς σε ασθενείς με πολυοζώδη βρογχοκήλη έχει βρεθεί στο μικροσκόπιο πολλαπλών επιστημονικών ερευνών, με τις κυριότερες και πλέον πρόσφατες μελέτες να αναδεικνύουν ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 3% έως και 35% (Ann Intern Med 2000;133(9): 696-700, Curr Opin Otolaryngol Head Neck Surg 2013;21(2): 143-149, Acta Biomed 2004;75(2): 114-117).

Η υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση παρακέντηση δια λεπτής βελόνας (FNA – Fine Needle Aspiration) και η επακόλουθη κυτταρολογική εξέταση του υλικού ενός ή περισσότερων όζων εντός της πολυοζώδους βρογχοκήλης αποτελεί την πλέον αξιόπιστη και αποτελεσματική μέθοδο διαφορικής διάγνωσης μεταξύ καλοήθων και κακοήθων θυρεοειδικών όζων.

Ωστόσο, η FNA συνοδεύεται από ένα ποσοστό ψευδώς αρνητικών ευρημάτων (καλόηθες αποτέλεσμα, ενώ ο όζος είναι κακοήθης) της τάξεως του 3% (Thyroid. 2016 Jan;26(1):1-133), ενώ άλλες έρευνες έχουν αναδείξει πως η μέθοδος ενδέχεται να μην είναι διαγνωστική έως και στο 25% των ασθενών με πολυοζώδη βρογχοκήλη (Eur J Endocrinol. 2010 Apr;162(4):763-70), ειδικότερα σε ασθενείς με όζους που εντοπίζονται βαθιά εντός του θυρεοειδή αδένα.

Η έρευνά μας, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό χειρουργικής BJS Open (BJS Open. 2021 Mar 5;5(2):zraa014) διεξήχθη σε ένα σύνολο 3233 ασθενών με πολυοζώδη βρογχοκήλη (86.2% των ασθενών ήταν γυναίκες, με τη μέση ηλικία του συνόλου να είναι τα 56.4 έτη), οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ολική θυρεοειδεκτομή ή ημιθυρεοειδεκτομή (για ετερόπλευρη πολυοζώδη βρογχοκήλη), εξαιτίας τοπικών πιεστικών συμπτωμάτων (δύσπνοια, δυσκαταποσία) ή συνεχούς αύξησης του μεγέθους ενός ή περισσότερων όζων ή λόγω παρουσίας όζου με διάμετρο μεγαλύτερη των 4 cm. Θα πρέπει να σημειωθεί πως όλοι οι ασθενείς με τις τελευταίες δύο προαναφερθείσες ενδείξεις καθώς και οι ασθενείς με όζους υπερηχογραφικά ύποπτους για υπόκρυψη κακοήθειας, είχαν προεγχειρητικά υποβληθεί σε FNA, με το αποτέλεσμα να είναι διαγνωστικό καλοήθειας (Bethesda diagnostic category II).

Διαπιστώθηκε, λοιπόν, πως το 31.7% των ασθενών (1026 εκ των 3233) με πολυοζώδη βρογχοκήλη υπέκρυπτε κάποιας μορφής καρκίνο του θυρεοειδούς αδένα, με το θηλώδες μικροκαρκίνωμα (θηλώδες καρκίνωμα διαμέτρου ≤ 1 cm) να είναι το συχνότερο (55.8%), το θηλώδες καρκίνωμα (διαμέτρου > 1 cm) να είναι το δεύτερο συχνότερο (33.6%), ενώ ακολουθούν το καρκίνωμα εκ κυττάρων Hürthle (6.3%), ο μυελοειδής καρκίνος (2.1%), ο θυλακιώδης καρκίνος (1.6%) και ο αναπλαστικός καρκίνος του θυρεοειδούς (0.6%).

Το πιο ανησυχητικό εύρημα, ωστόσο, αποτελεί η υπόκρυψη κακοήθειας σταδίου μεγαλύτερου του θηλώδους μικροκαρκινώματος ή πιο επιθετικού ιστολογικού τύπου σε πάνω από 4 στους 10 ασθενείς (44.2%), το οποίο απαιτεί καθ’ελάχιστο ολική θυρεοειδεκτομή, που στις περισσότερες περιπτώσεις θα συνοδευθεί και από τη μετεγχειρητική χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου, με στόχο την πλήρη καταστροφή ενδεχόμενων, μη ορατών κατά τη χειρουργική επέμβαση, υπολειμμάτων θυρεοειδικού ιστού.

Συμπερασματικά, η τακτική κλινική εξέταση και η υπερηχογραφική παρακολούθηση της πολυοζώδους βρογχοκήλης (με ή χωρίς τη διενέργεια βιοψίας δια λεπτής βελόνης, αναλόγως ενδείξεων) συμβάλλει σημαντικά στην έγκαιρη ανίχνευση ενδεχόμενης κακοήθειας του θυρεοειδούς αδένα, η οποία πιθανότατα να εμφανισθεί σε 1 στους 3 ασθενείς με πολυοζώδη βρογχοκήλη μετά παρέλευση άλλοτε άλλου χρονικού διαστήματος από την έναρξη της νόσου, ακόμη και επί υπάρξεως καλοήθους αποτελέσματος στην κυτταρολογική εξέταση ενός ή περισσότερων υπερηχογραφικά ύποπτων όζων.

Μοιραστείτε το περιεχόμενο: