Καρκίνος του Στομάχου

[vc_row css_animation=”” row_type=”row” use_row_as_full_screen_section=”no” type=”grid” angled_section=”no” text_align=”center” background_image_as_pattern=”without_pattern” css=”.vc_custom_1619546118153{padding-top: 300px !important;padding-bottom: 200px !important;background-image: url(https://drapostolou.gr/wp-content/uploads/2021/04/Καρκίνος-του-Στομάχου-Header.jpg?id=2027) !important;}” z_index=””][vc_column offset=”vc_col-lg-offset-1 vc_col-lg-10 vc_col-md-offset-1 vc_col-md-10″][/vc_column][/vc_row][vc_row css_animation=”” row_type=”row” use_row_as_full_screen_section=”no” type=”grid” angled_section=”no” text_align=”left” background_image_as_pattern=”without_pattern” css=”.vc_custom_1575750526283{padding-top: 90px !important;}” z_index=””][vc_column][vc_column_text]

Καρκίνος του Στομάχου

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”40px”][vc_column_text][content_table]
Ο καρκίνος του στομάχου (γαστρικός καρκίνος) αποτελεί τον έκτο πιο συχνό καρκίνο παγκοσμίως, τόσο στους άντρες όσο και στις γυναίκες, ενώ είναι ο τρίτος καρκίνος παγκοσμίως σε θανάτους. Η συχνότητα εμφάνισης της νόσου είναι σχεδόν διπλάσια στο ανδρικό συγκριτικά με το γυναικείο φύλο.

 

 

Από γενετικής άποψης, μόνο ένα μικρό ποσοστό του καρκίνου του στομάχου οφείλεται σε κληρονομούμενους γενετικούς παράγοντες, με άλλα λόγια σε «ελαττωματικά» γονίδια τα οποία πέρασαν από τους γονείς στα παιδιά και τα οποία θα προκαλέσουν την εμφάνιση της νόσου. Η πλειοψηφία των περιπτώσεων συνίσταται σε σποραδικές περιπτώσεις  καρκίνου του στομάχου. Στις περιπτώσεις αυτές, δεν κληρονομείται κάποιο ελαττωματικό γονίδιο από τους γονείς στα παιδιά, αλλά κάποιος συνδυασμός γονιδίων εμφανίζει μία αλλοίωση σε κάποια στιγμή της ζωής (μετάλλαξη), με τελικό αποτέλεσμα την εμφάνιση της νόσου.

 

Παράγοντες κινδύνου

 

Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της νόσου περιλαμβάνουν τόσο περιβαλλοντικούς όσο και γενετικούς παράγοντες. Αναλυτικότερα, στους παράγοντες κινδύνου συγκαταλέγονται:

 

  • Αποικισμός του στομάχου από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (Helicobacter pylori)
  • Παρελθούσα χειρουργική επέμβαση του στομάχου
  • Ατροφική γαστρίτιδα
  • Χρόνια γαστρίτιδα
  • Αδενωματώδεις πολύποδες του στομάχου
  • Ανδρικό φύλο
  • Κάπνισμα
  • Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
  • Διατροφικοί παράγοντες (κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων καπνιστών ή παστών τροφών)
  • Κληρονομικότητα (κληρονομικός διάχυτος καρκίνος του στομάχου, οικογενής αδενωματώδης πολυποδίαση – σύνδρομο FAP, κληρονομικός μη πολυποδιασικός καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού – σύνδρομο Lynch, σύνδρομο Li – Fraumeni).

 

Κλινική εικόνα

 

Ο καρκίνος του στομάχου εμφανίζεται κλινικά με την παρουσία μη ειδικών συμπτωμάτων και σημείων, γεγονός που ευθύνεται για τη συχνή ανακάλυψή του σε σχετικά προχωρημένο στάδιο. Η νόσος δύναται να εκδηλωθεί με την εμφάνιση άλγους στο επιγάστριο, το οποίο μπορεί να συνοδεύεται από ένα αίσθημα πρόωρου κορεσμού κατά τη λήψη τροφής καθώς και από μία ανεξήγητη απώλεια σωματικού βάρους. Σε πιο προχωρημένα στάδια, η νόσος δύναται να εκδηλωθεί με δυσφαγία ή ακόμη και με απόφραξη του αυλού του στομάχου. 

 

Διαγνωστική προσέγγιση & Σταδιοποίηση

 

Η διαγνωστική προσέγγιση της νόσου ξεκινά με την κλινική εξέταση του ασθενούς και τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού.

 

Η ενδοσκόπηση (γαστροσκόπηση) αποτελεί την εξέταση εκλογής για τον έλεγχο του στομάχου, ενώ επί ανεύρεσης κάποιας βλάβης, η ενδοσκοπική βιοψία ή/και αφαίρεσή της θέτει την οριστική διάγνωση.

 

Συνεπώς, η διάγνωση του καρκίνου του στομάχου τίθεται μετά από την πραγματοποίηση γαστροσκόπησης και τη λήψη βιοψίας. Στις ενδείξεις πραγματοποίησης ενδοσκόπησης του στομάχου συμπεριλαμβάνονται:

 

  • Η πρόληψη της νόσου, σε ασθενείς με ισχυρό κληρονομικό ιστορικό
  • Η παρουσία «ύποπτων» συμπτωμάτων και σημείων που επιμένουν για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 2 μηνών, όπως το επιγαστρικό άλγος, σε συνδυασμό με ανορεξία και μία ανεξήγητη απώλεια σωματικού βάρους 
  • Ο έλεγχος πιθανής απώλειας αίματος από το γαστρεντερικό σύστημα, στα πλαίσια διερεύνησης μιας αναιμίας (θα πρέπει πάντοτε να συνοδεύεται από κολονοσκόπηση)

 

Την διάγνωση της νόσου ακολουθεί ο καθορισμός του ιστολογικού τύπου καθώς και η σταδιοποίησή της, παράγοντες που θα καθορίσουν τόσο την έκταση της νόσου όσο και την ενδεδειγμένη θεραπευτική αντιμετώπισή της.

 

Η ταξινόμηση του ιστολογικού τύπου του καρκίνου του στομάχου κατά Lauren αποτελεί το πιο διαδεδομένο και ευρύτερα χρησιμοποιούμενο σύστημα ταξινόμησης της νόσου. Σύμφωνα με το σύστημα ταξινόμησης κατά Lauren, διακρίνονται δύο ιστολογικοί τύποι, ο εντερικός τύπος και ο διάχυτος ιστολογικός τύπος καρκίνου του στομάχου. Ο εντερικός ιστολογικός τύπος αναπτύσσεται τυπικά επί προϋπάρχουσας ατροφικής γαστρίτιδας ή εντερικής μεταπλασίας του στομάχου, παρουσιάζεται συχνότερα στους άνδρες και εμφανίζει ελαφρώς καλύτερη πρόγνωση συγκριτικά με το διάχυτο τύπο. Ο διάχυτος ιστολογικός τύπος παρουσιάζεται συχνότερα στις γυναίκες και εμφανίζει μία επιθετική βιολογική συμπεριφορά, όπως η εμφάνιση ενδοπεριτοναϊκών ή/και απομακρυσμένων μεταστάσεων ακόμη και κατά τα πρώιμα στάδια της νόσου.

 

Η έκταση της νόσου, η διασπορά της με άλλα λόγια, αξιολογείται τόσο σε τοπικό (τοίχωμα του στομάχου και γειτονικά όργανα – παράμετρος Τ) και περιοχικό (περιοχικοί λεμφαδένες – παράμετρος Ν) όσο και σε απομακρυσμένο επίπεδο (παρουσία ή απουσία μεταστάσεων – παράμετρος Μ). Η ορθή σταδιοποίηση της νόσου περιλαμβάνει την πραγματοποίηση αξονικής τομογραφίας θώρακος και κοιλίας, ενδοσκοπικού υπερηχογραφήματος (Endoscopic Ultrasound – EUS), καθώς και τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων (PET/CT) σε ασθενείς οι οποίοι δεν εμφανίζουν μεταστατική νόσο στην αξονική τομογραφία.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row css_animation=”” row_type=”row” use_row_as_full_screen_section=”no” type=”full_width” angled_section=”no” text_align=”left” background_image_as_pattern=”without_pattern”][vc_column][vc_row_inner row_type=”row” type=”full_width” text_align=”left” css_animation=””][vc_column_inner][vc_column_text]Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της νόσου περιλαμβάνουν τόσο περιβαλλοντικούς όσο και γενετικούς παράγοντες. Αναλυτικότερα, στους παράγοντες κινδύνου συγκαταλέγονται:

 

  • Αποικισμός του στομάχου από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (Helicobacter pylori)
  • Παρελθούσα χειρουργική επέμβαση του στομάχου
  • Ατροφική γαστρίτιδα
  • Χρόνια γαστρίτιδα
  • Αδενωματώδεις πολύποδες του στομάχου
  • Ανδρικό φύλο
  • Κάπνισμα
  • Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
  • Διατροφικοί παράγοντες (κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων καπνιστών ή παστών τροφών)
  • Κληρονομικότητα (κληρονομικός διάχυτος καρκίνος του στομάχου, οικογενής αδενωματώδης πολυποδίαση – σύνδρομο FAP, κληρονομικός μη πολυποδιασικός καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού – σύνδρομο Lynch, σύνδρομο Li – Fraumeni).

[/vc_column_text][/vc_column_inner][/vc_row_inner][/vc_column][/vc_row][vc_row css_animation=”” row_type=”row” use_row_as_full_screen_section=”no” type=”grid” angled_section=”no” text_align=”left” background_image_as_pattern=”without_pattern” z_index=”” padding_bottom=”31″ padding_top=”31″][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”1093″ img_size=”full” qode_css_animation=””][vc_empty_space height=”21px”][/vc_column][vc_column width=”2/3″][vc_column_text]

Θεραπευτική προσέγγιση

 

Θα πρέπει να τονισθεί πως η ενδεδειγμένη θεραπευτική αντιμετώπιση κάθε ασθενούς σχεδιάζεται και εξατομικεύεται μετά την πραγματοποίηση ογκολογικού συμβουλίου (Multidisciplinary Team Meeting), στο οποίο συμμετέχουν ο θεράπων χειρουργός, ο ογκολόγος και ο γαστρεντερολόγος.

 

Η χειρουργική θεραπεία αποτελεί τη θεραπεία εκλογής του καρκίνου του στομάχου και στοχεύει στον τοπικό και περιοχικό έλεγχο της νόσου, μέσω της εκτομής του πάσχοντος τμήματος του στομάχου (υφολική ή ολική γαστρεκτομή) επί υγιών ορίων, του σύγχρονου λεμφαδενικού καθαρισμού των περιοχικών λεμφαδένων στους οποίους ενδεχομένως έχει επεκταθεί η νόσος και της επακόλουθης αναστόμωσης (αποκατάσταση της συνέχειας) των υγιών τμημάτων.

 

Η λαπαροσκοπική χειρουργική αποτελεί την ελάχιστα επεμβατική μέθοδο χειρουργικής αντιμετώπισης του καρκίνου του στομάχου. Πολυάριθμες επιστημονικές μελέτες έχουν αναδείξει τη λαπαροσκοπική μέθοδο ισοδύναμη της κλασικής ανοικτής μεθόδου ως προς το ογκολογικό αποτέλεσμα (ογκολογική ριζικότητα), ενώ παράλληλα χαρακτηρίζεται από όλα τα πλεονεκτήματα των ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων, δηλαδή του ελάχιστου μετεγχειρητικού πόνου, της ταχείας ανάρρωσης και ως αποτέλεσμα της ταχείας επιστροφής του ασθενούς στην οικία του και στις συνήθεις δραστηριότητές του.   [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row css_animation=”” row_type=”row” use_row_as_full_screen_section=”no” type=”grid” angled_section=”no” text_align=”left” background_image_as_pattern=”without_pattern” z_index=””][vc_column][vc_column_text]

Μετεγχειρητική παρακολούθηση

 

Η ορθή μετεγχειρητική παρακολούθηση του ασθενούς (follow – up) αποτελεί ένα κεφάλαιο εξίσου σημαντικό της χειρουργικής αντιμετώπισης της νόσου και εγγυάται τόσο την έγκαιρη ανίχνευση ενδεχόμενης υποτροπής της νόσου όσο και τη μακροχρόνια επιβίωση των ασθενών. 

 

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για χρονικό διάστημα 5 ετών μετεγχειρητικά, με το συνδυασμό:

  • Της αξονικής τομογραφίας θώρακος – κοιλίας και πυέλου κάθε 6 μήνες για τα πρώτα 3 έτη και ετησίως για τα επόμενα 2 έτη 
  • Της ετήσιας ενδοσκόπησης στους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μερική γαστρεκτομή στο πέρας του 5ου έτους

 

Ενδεχόμενη υποτροπή της νόσου συμβαίνει συνηθέστερα κατά τα πρώτα 3 μετεγχειρητικά έτη, το οποίο επιβάλλει ένα υψηλό δείκτη υποψίας στην περίπτωση εμφάνισης «ύποπτων» συμπτωμάτων και σημείων, όπως κοιλιακό άλγος και ανεξήγητη απώλεια σωματικού βάρους. Στην περίπτωση αυτή, η έγκαιρη προσέλευση στον ιατρό και η διενέργεια κατάλληλου ενδοσκοπικού και απεικονιστικού ελέγχου δύνανται να ανιχνεύσουν σε πρώιμο στάδιο μία ενδεχόμενη υποτροπή της νόσου, το οποίο χαρακτηρίζεται από αυξημένα ποσοστά μακρόχρονης επιβίωσης συγκριτικά με την καθυστερημένη διάγνωση της υποτροπής της νόσου.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”100px”][/vc_column][/vc_row][vc_row css_animation=”” row_type=”row” use_row_as_full_screen_section=”no” type=”grid” angled_section=”no” text_align=”left” background_image_as_pattern=”without_pattern” css=”.vc_custom_1582798445576{padding-top: 50px !important;padding-bottom: 50px !important;background-color: #e0e0e0 !important;}” z_index=””][vc_column width=”1/4″][vc_empty_space height=”50px”][vc_column_text]

Κλείστε άμεσα

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”5px”][vc_column_text]

Ραντεβού

[/vc_column_text][vc_row_inner row_type=”row” type=”full_width” text_align=”left” css_animation=””][vc_column_inner width=”2/3″][vc_separator css_animation=”fadeInRight” type=”normal” gradient_color=”yes” color=”#7f1d30″ up=”20″][/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1/3″][/vc_column_inner][/vc_row_inner][vc_empty_space height=”50px”][qode_accordion][/qode_accordion][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_empty_space height=”50px”][vc_column_text]

Για ραντεβού καλέστε τώρα στο 6940167070. O ιατρός εξετάζει κατόπιν ραντεβού.

Καλέστε όλο το 24ωρο σε κάθε επείγουσα περίπτωση.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”50px”][/vc_column][vc_column width=”1/4″][vc_single_image image=”1198″ img_size=”220X220″ qode_css_animation=””][/vc_column][/vc_row]

Μοιραστείτε το περιεχόμενο: